و نظام اجتماع از هم بگسلد و استخوان ناتوانان را لگدكوب تجاوز ستمكاران سازد و گمراهى كه منشاء جهل و مرگ و سيه‌بختى است و بشر را از سير الى إله باز دارد و در پرتگاه ضلالت بيندازد و بكشد و همه اين دردهاى مهلك را قرآن با آموزشهاى آسمانى خود درمان بخشد و انسانى راستين و ره يافته و يكتاپرست و دادگر بوجود آورد و تنها با اين كتاب است كه مى توان به خدا راه يافت و بمطلق سعادت رسيد و به اوج تكامل عروج كرد و ديگر آنكه قرآن شفيع است و از پيروان خود شفاعت مىكند و گفتارش را خداوند در قيامت مى پذيرد ، نه آنكه با تعبير غلطى كه ما از شفاعت مى كنيم ، قرآن كريم با همهء پاكى و دادگرى و ستودگيش بيايد و هر ناپاك و تبهكار و ناستوده‌اى را بخاطر اين كه او را خوانده يا به گردن آويخته يا در زير بالش خود قرار داده است شفاعت كند و به بهشت برد ، بلكه شفيع بمعنى جفت است و هر كس كه در دنيا با قرآن جفت شود و روش خود را با فرمان آن هماهنگ كند و قرآن در دنيا او را بشفاعت و هم آهنگى خود بپذيرد در آن دنيا نيز شفاعتش كند و بحيات پاكيزه ابدى رهنمونش باشد و قرآن به كشتكاران دنيا آئين كشت ياد مىدهد كه ( الدنيا مزرعة الاخرة ) و هر كس بذر هر عملى را كه در دنيا بكارد در عقبى فراورده‌اش را بدست آورد پس همهء كشتكاران دنيا زيانكارند و در آخرت جز خس و خاشاك و ميوه‌هاى تلخ و زهرآگين چيزى بدست نياورند مگر آنان كه كشتكاران قرآنند و بدستور و هندسهء قرآنى بذر عمل شايسته را مى پاشند و بهره و ثمرهء نيكوى آن را در ديگر جهان بدست مى آورند